Menü

BİR ÖLÜR, BİN DİRİLİRİZ

3 Eylül 2012 - ŞİİRLERİM
BİR ÖLÜR, BİN DİRİLİRİZ

Yüreğimin sızısı vurdu yine gözyaşlarıma,

Utandım da bakamadım gözü yaşlı analara

Ne diyebilirdim ki yaralı yüreklerine,

Hiçbir söz deva olmaz bu yanan ciğere.

 

Dilim sustu, yüreğim konuştu Rabbime

Ezanlar şahit oldu yüreğimin sesine

Aziz Allah dedim bin kere,

Kahhar ismi Şerifin ile Kahreyle!

Seviniyormuş şerefsizler bizim ağlamalarımıza,

Behey gafil bir tek benim tükürüğüm gömer seni o bataklığa,

Bu millet tek yürek tek bilek oldukça,

Ancak akbabalar üşüşür leşinin başına.

Benim şehidimin yanında dizilmiş melekler,

Senin leşinin yanında durur zebaniler,

Mehmedim e Peygamber açmış kucağını bekler,

Zerdüşün leşi Cehennem ateşini besler.

Bu devlet, bu asker bilesin ki seni silmeye yeter.

Son çırpınışlarınla zafer kazandım sanma,

Yakındır boğulup gitmen kendi bataklığında.

Bu vatan nice kahramanlar yetiştirdi,

Nice kahramanlar bu vatana canını feda etti,

İnancımız ile çıktık bu yola,

Peygamberler evliyalar yanı başımızda,

Dilleri dualı analar yeryüzünde durdukça

Bir ölür bin diriliriz! Yine de alçaklara el aman demeyiz.

Yedi cihana hükmetmiş bir ecdad ile

Kurtuluş savaşında kağnı taşıyan anaların torunlarıyız.

Yokluğun pençesinde kazanılan bu vatan Toprağını;

Üç-beş çapulcuya da bırakmayız.

Ay ve Yıldızım dalgalanırken göklerde,

Kardeşlik türküleri söylenecek dillerde.

Korktuğun günler yakındır gelecek,

Bu toprak senin olmadığı gibi,

Gün gelecek, leşini bile kabul etmeyecek.

(0)

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*